मागच्या महिन्यात दिल्लीला जाण्याचा योग आला. कामाच्या निमित्ताने प्रथमच दिल्लीला जाणार होतो, एका दिवसाचा बेत होता. मंगळवारी पाहाटेच किंगफीशरने लोहगावरून मला घेऊन थेट दिल्लीकडे झ्हेप घेतली होती. दोन तासात दिल्लीत इंदिरा गांधी विमानतळावर पोहोचलो. हवाइप्रवासात मजा (!) आली होती. पूर्ण प्रवास नयनरम्य (!) झ्हाला होता. पहिले लग्न कामाचे म्हणंत लगेच विमानतळाच्या बाहेर येत भिकाजी कामा प्यालेस ला जाणारी चारचाकी पकडली. इ आय एल च्या ऑफिस ला पोहोचलो. सेटल झ्हालो आणि आलेल्या कामाला लागलो. साधारण पाचच्या सुमारास काम आटपले. आमची परतीची फ्लाइट त्याच दिवशी रात्री नऊ वाजता होती. चार तास होतो. आज पहाटे तीन वाजता उठल्या पासून आतापर्यंत खूप रश झ्हाली होती. तरीही आलोय दिल्लीत तर लाल किल्ल्यावर जाऊनच येउयात असा विचार मनात आला. इ आय एल मधून व्यवस्थित काम आटोपून किल्ल्याकडे जाणारी रिक्षा धरली. पाऊन तासात तिथे येऊन धडकलो, एकशे दहा रुपये मोजून. जाताना दहा जनपथ वरून आम्ही गेलो. वाटेवरच बड्या राजकीय लोकांच्या निवासाची स्थाने दिसली जी आतापर्यंत न्यूज वाहिन्यांवर पाहत आलो होतो. इंडिया गेट, यु पी एस सी भवन, हाय कोर्ट, राष्ट्रापती भवन रिक्षातूनच पाहिली. वेळ कमी होता. लाल किल्ल्याच्या दिल्ली दरवाजापाशी आलो. वीस रुपये देऊन तिकीट काढले आणि आत शिरलो. मुख्य दरवाजातून आत गेल्यावर आणखी एक भव्य दरवाजा दिसतो. त्याच्यावरचे नक्षी काम सुरेख होते.
बरोबर दहा वर्षापूर्वी झ्हालेल्या भ्याड हल्ल्यामुळे किल्ला आता पोलीस तळ झ्हाला होता. शस्त्रधारी पोलीस किल्ल्याच्या अनेक ठिकाणी दिसत होते. आत किल्याचा विस्तार इतका मोठा आहे की त्या काळी ३००० लोक राहत असत. लाल किल्याशी भारताचा खूप मोठा इतिहास सलग्न आहे. आणखी पुढे गेल्यावर नगार खाण्याची देखणी इमारत लक्ष वेधून घेते. न्याशनल जीओग्राफिक वाहिनीचे काही विदेशी लोक तिकडे त्यांचा क्यामेरा लाऊन शूट करत होते. नगार खाण्यातून सरळ दिवान ए आम मधे आपण पोहोचतो. दिल्लीचे तख्त ते हेच ! कैक बादशहानी हे तख्त काबीज करायला अनेक चांगली आणि वाईट कामे केली याचा इतिहास साक्षीदार आहे. इथूनच बादशहा हुकुम जारी करायचे. सूनवाई इथूनच व्हायची. इथेच शिवाजी महाराजांनी सरेआम औरन्गजेबास ललकारले होते. तो झ्हारोखा आता बंद होता. माझी फोटोगिरी सुरु होती. सूर्यास्त होत आला होता. आम्ही अर्ध्या तासात दिवान ए खास, नहर ए बेह्शात, झ्हीनाना, हयात बक्ष बाग पाहून पुन्हा विमानतळाकडे निघालो. सात वाजले होते. विमानतळावर येईस्तोवर आठ वाजून गेले होते. चेक इन करेस्तोवर साडेआठ झ्हाले. एकदाचा विमानात बसलो. सकाळपासून सुरु झ्हालेल्या घोडदौडीला जरा विराम बसला. आम्ही सव्वा तास लाल किल्ल्यात असू. या सव्वा तासात संपूर्ण लाल किल्ला एक्स्प्लोर करता आला नसला तरी भारताचे ऐतिहासिक तख्त पाहिल्याचे सुख होते. क्यामेरात टिपलेले फोटो पाहण्यात मी मग्न झ्हालो आणि विमानाने पुण्याकडे प्रस्थान केले.
